Η ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΝΤΟΥΑΡ

Ο διάλογος είναι ο πιο προνομιούχος τρόπος εξήγησης. Δεν μιλώ εδώ για εκείνη την ανταλλαγή, την πάντοτε πλούσια σε παρεξηγήσεις, μεταξύ ερωτώντος «δήθεν αδαούς» και ερωτώμενου «υποτιθέμενου γνώστη», αλλά γι’ αυτό τον μακρύ μονόλογο, γι’ αυτή τη συνομιλία μεταξύ εαυτού που προκύπτει από τον αναστοχασμό και όχι από την πληροφορία. Το μικρό εσωτερικό θέατρο, παιγμένο έτσι μπροστά στον αναγνώστη, χωρίς μάσκες, είναι ένας παλαιός, ευγενής τρόπος επιστημονικής εκλαΐκευσης. Αυτή η διαδικασία, που βρέθηκε στο απόγειό της τον 18ο αιώνα, έχει περιέλθει σήμερα σε αχρηστία, αδικαιολόγητα. Παρ’ όλα αυτά, αξίζει το ενδιαφέρον μας και δεν στερείται αποτελεσματικότητας, επειδή δεν έγκειται μόνο στην περιγραφή ή στην εξήγηση. Αντίθετη στο ρεύμα μιας ολόκληρης εποχής προόδου και θετικιστικής θρησκείας, ευνοεί στην πραγματικότητα την απορία και την αμφιβολία, οι οποίες, στην επιστήμη, βρίσκονται στην καρδιά κάθε αλήθειας. (. . .)