ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Μέσα στην υδάτινη μονοτονίαΞεπηδάει η πύρινη αγωνίαΕνός νούφαρουΜεσ' του ονείρου τις σκιέςΠλανιέμαιΨωμί γυρεύοντας των φαντασμάτων,Άλας κρυσταλλικό,Νερό που μόλις το αγγίξεις εξαχνούται.Και διψασμένος μένω,ΝηστικόςΜακριά σταλμένοςΣτον πηγαιμό των αδυνάτωνΠου γενναίοι ήτανε θαρρείς-πριν ξεκινήσουν-κα..

Τα 141 ποιήματα των 132 νεοελλήνων ποιητών που ανθολογούνται στην παρούσα έκδοση συνιστούν ένα πανόραμα στο οποίο ζωντανεύουν με τρόπο εναργή και μοναδικό διάφορες πτυχές του αρχαίου ελληνικού κόσμου και του Ολυμπιακού Ιδεώδους...

"Η στάθμη του σώματος ποικίλλειαπό άνθρωπο σε άνθρωπο.Είναι όπως λέμε: να το φεγγάρικαι αυτό ουσιαστικά είναι έναψάρι στη λίμνη και η λίμνησιγά σιγά αποξηραίνεται και σε φωνάζωμε το μικρό σου όνομα.- Μια τρύπια δεκάρα όλαστον πάτο της λίμνηςμέσα στη λάσπη και στο όραμα".Ένας από τους σημαντικότερους..

Ο Νίκος Σιδέρης μας προσφέρει ένα μπουκέτο χαϊκού (ολιγοσύλλαβα ποιήματα με συμπυκνωμένο νόημα). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ίδιος: "Αν η αλήθεια και η χάρη βρίσκονταν πέρα από την εμπειρία, τότε η ύπαρξη θα 'ταν επίπονη ματαιοπονία. Δεν είναι. Το χαϊκού, μουσική βιωμένων πραγμάτων και ανεπιτήδευ..

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ (ΠΕΡΙΕΧΕΙ CD)..

Μικρές, μας τίμησανκρυφές, μας έψαξανπικρές, μας διάλεξανγι' αρραβώνα δόξας..

Μετά την ποιητική συλλογή Το νερό (2002, Κρατικό Βραβείο Ποίησης), ο Μανόλης Πρατικάκης επανέρχεται με την ποιητική του σύνθεση Ο μεγάλος ξενώνας. Το έργο, το οποίο ανοίγει διάλογο με άλλα πνευματικά κείμενα και ρεύματα, παλιά και σύγχρονα, χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες: Οι έξοδοι, Πορεία στην έρημ..

Η έκδοση φέρει τον τίτλο Ποιήματα 1970-1984 και περιλαμβάνει έργα του Μανόλη Πρατικάκη από τις συλλογές: Ποίηση 1971-74, Οι Παραχαράκτες, Λιβιδώ, Η παραλοϊσμένη, Νύχτα εφημερίας, Το σώμα της γραφής και Γενεαλογία...

Στους απολογισμούς των διακοσίων ετών από την Επανάσταση του 1821, οι επιδόσεις της νεότερης Ελλάδας στο πεδίο του πολιτεύματος και των θεσμών συστηματικά υποβαθμίζονται. Τουναντίον, υπερτονίζονται οι πελατειακές σχέσεις, οι εμφύλιες διενέξεις και οι εκτροπές μιας διαδρομής η οποία, παρ’ όλα αυτά, ή..

. . . Ο ποιητής πεζοπορούσε. Πάνω στ' απόμακρο το μονοπάτι ενός βουνού. Ίχνος ανθρώπου δεν υπήρχε. Ο ποιητής όλο και προχωρούσε με βήμα γρήγορο, αποτινάζοντας σιγά σιγά τον κόσμο μεσ' από δύσκολους αγώνες, ίδιος με σύννεφο, πνοή ανέμου, αγριολούλουδο, πουλί ορεινό . . . Πρόκειται για μια αλληγορική,..

Δεν πεθαίνουμε επειδή κάποτε γεννηθήκαμε ούτε επειδή ζήσαμε ούτε από γηρατειά. Πεθαίνουμε για κάποιον λόγο. Το γεγονός ότι ήξερα πως το τέλος της μητέρας μου, λόγω ηλικίας, ήταν κοντά δεν απάλυνε καθόλου την οδύνη και την ένταση της φοβερής έκπληξης : είχε ένα σάρκωμα. Ένας καρκίνος, μια ανακοπή, μι..

Όλο το καλοκαίρι, η δουλειά στη φάρμα πήγαινε ρολόι. Τα ζώα ήταν τόσο ευτυχισμένα όσο δεν θα το φαντάζονταν ποτέ. Κάθε μπουκιά τροφής ήταν μια έντονη, αδιάσειστη χαρά, τώρα που η τροφή ήταν πραγματικά δική τους, που είχε παραχθεί από αυτούς για αυτούς, που δεν τους είχε μοιραστεί με το σταγονόμετρο ..