ΡΟΕΣ

Για την Αφρική, η ποίηση, γραπτή και προφορική, είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της πνευματικής της και γενικότερα της πολιτιστικής της παράδοσης. Αντανακλά την καθημερινή εμπειρία των ανθρώπων της, στη ζωή και το χρόνο. Μιλά για την αγάπη, το φόβο, τη μοναξιά, για την απόγνωση που φέρνει η αρρώστια. ..

Αποφάσισα να πάω στην πρώτη γραμμή. Ο μέραρχος στραβομουτσούνιασε μόλις το άκουσε. «Τι διάολο θα πας να κάνεις εκεί; Μια στιγμή να ξεχαστείς, θα σε καθαρίσουν!» Ήμουν ανένδοτος και δεν σταμάτησα εκεί. Η επιλογή μου ήταν η πιο μάχιμη μεραρχία, η Έκτη. «Άι ρε, βουτυρομπεμπέ», φώναξε γελώντας ο μέραρχο..

Ο στίχος έγινε για να μιλιέται. Τα έπη του Ομήρου, του Βιργιλίου, του Δάντη, του Αριόστο ήταν προφορικός λόγος. Ο πεζός λόγος που ακολούθησε, αποτραβήχτηκε στη σιωπή. Μπορεί ασφαλώς να χρησιμοποιηθεί στο ραδιόφωνο ή σε ποιητικές αναγνώσεις, αλλά όχι αναγκαστικά. Εγώ θέλησα να βρω έναν πεζό λόγο που ..

Μέσα από αυτά τα μαύρα, πράσινα, κίτρινα, πολύχρωμα ή μονόχρωμα ποιήματα ο Ηλίας Κεφάλας εξέρχεται ως ένας μοναχικός περιπατητής μακρινών αποστάσεων, ένας έκθαμβος εξερευνητής δύσβατων ή οικείων τοπίων, ένας παρατηρητής πουλιών και ψυχών: εστιάζει μέσα από δάκρυα χαρμολύπης και αποθανατίζει τα αιώνι..

"ΣΕ ΚΟΙΤΟΥΣΑ ΣΤΑΘΕΡΑ. "ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΜΕ, αναγνώρισέ με επιτέλους!" φώναζε το βλέμμα μου. Αλλά τα μάτια σου χαμογελούσαν φιλικά και ανήξερα. Με φίλησες ακόμα μια φορά. Αλλά δε με αναγνώρισες. Προχώρησα βιαστικά, γιατί ένιωθα ότι είχαν ανέβει δάκρυα στα μάτια μου και δεν έπρεπε να τα δεις. Στον προθάλαμο..

Ο Ντοστογιέφσκι a la Γκόγκολ. Αυτός θα μπορούσε να είναι ο υπότιτλος των δύο σατιρικών διηγημάτων της παρούσας έκδοσης, τα οποία ο Φιόντορ Μιχάιλοβιτς γράφει, όπως ο ίδιος ομολογεί, μιμούμενος το ύφος του συγγραφέα της "Μύτης" και του "Ημερολόγιου ενός τρελού". Το αποτέλεσμα; Σπαρταριστοί διάλογοι, ..

Τι παράξενοι άνθρωποι που είμαστε εδώ, σε τούτο τον τόπο. Γάμους κάνουμε και μοιρολογούμε, πανηγυρίζουμε και στήνουμε κλάμα... Φέρνουμε βιολιτζήδες για να γλεντήσουμε, τάχα, πιο καλά, και τους βάζουμε να /λαλούνε μοιρολόγια: οι πιο αγαπημένοι μας σκοποί είναι αυτοί, φτάνουν εις τα βάθη του είναι μας..

Ο Γιόζεφ Ροτ, στο μυθιστόρημά του αυτό του 1929, διασταυρώνει αριστοτεχνικά τις ζωές των τριών κεντρικών χαρακτήρων του, σε μια περίοδο που ξεκινά πριν από το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του Μεσοπολέμου. Ο Πάουλ Μπέρνχαϊμ, γόνος πλούσιας οικογένειας με βλέψεις..