Αναζήτηση

Τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο της, η Μαρία Κάλλας παραμένει η πιο ξακουστή και συναρπαστική από όλες τις ντίβες. Παρ' όλο που πολλά έχουν γραφτεί για την Κάλλας την πριμαντόνα, την τέλεια μάγισσα στη σκηνή και την τραγική ερωμένη του Αριστοτέλη Ωνάση, αυτή είναι η πρώτη αφήγηση της Μαρίας ως γυναίκ..

Στο τέλος του ταξιδιού έχει μείνει μια γεύση από αμέτρητα φλιτζάνια τσάι, ανάκατο με γιασεμί. Και μια αίσθηση βαθιάς ανθρώπινης ευγένειας, ακόμα και ζεστασιάς, παρ’ όλα όσα λέγονται για τη μυστική κι αδυσώπητη σκληρότητα της ράτσας. Έτσι, προσπαθώντας να βάλουμε σε τάξη τον καταιγισμό εντυπώσεων της..

Η Μαρία πηγαίνει στην τετάρτη δημοτικού και είναι κολλημένη με το τάμπλετ της. Στην προσπάθειά τους να την ξεκολλήσουν, οι γονείς της της προτείνουν να ξεκινήσει κάποιο άθλημα. Δεν έχουν ιδέα όμως πού έχουν μπλέξει, γιατί η Μαρία θα αποφασίσει όχι μόνο να ξεκινήσει τένις, αλλά να γίνει μεγάλη πρωταθ..

Μ. Ν.: Περπατώ μες στ' αγκάθια μες στα σκοτεινάσ' αυτά που 'ναι να γίνουν και στ' αλλοτινάκι έχω για μόνο μου όπλο μόνη μου άμυνατα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα.Α.: Παντού την είδα. Να κρατάει ένα ποτήρι και να κοιτάζει στο κενό. Ν' ακούει δίσκους ξαπλωμένη χάμου. Να περπατάει στο δρόμο με φαρδ..

[...] Μια μέρα, στην κλειστή συζυγική συντροφιά, μίλησα για τη "Μαρία των Μογγόλων". Τη δική μου εμμονή. Ένα κορίτσι δώδεκα χρονών, κόρη του αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου, που το έστειλε η βυζαντινή διπλωματία στην άλλη άκρη του κόσμου να παντρευτεί τον εγγονό του Τσένγκις Χάν. Εγώ εξιστορούσα κι ο..

Η Μαρία Μαγδαληνή - ένα από τα εξέχοντα πρόσωπα του περίγυρου του Χριστού - είναι παράλληλα μία από τις πιο αγαπημένες μορφές στον κόσμο των Καλών Τεχνών, και έχει απεικονιστεί σε πλήθος πινάκων και γλυπτών. Ωστόσο, εδώ και πολλούς αιώνες, μία σύγχυση επικρατεί γύρω από το όνομά της. Στην Καινή Διαθ..

«Ένιωθα εκεί βαθιά, στο πηγάδι της καρδιάς μου, πως μια ατέλειωτη αγάπη πηγάζει από τον ουρανό. Και είναι μια αγάπη που μας χωρά όλους. Ανθρώπους, χωριά, πολιτείες, τον κόσμο ολόκληρο. Χωράει ακόμα και τον παιέρα μου που δεν είχε χώρο ούτε για το ίδιο του το σπλάχνο. Και, πιο πολύ, χωράει και αγκαλι..