Αναζήτηση

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ 1950-1959..

Αυτά τα λεπτουργήματα της ποιητικής τέχνης, απλά, πολύεδρα και διαυγή, ανοίγουν στον Δυτικό αναγνώστη μια άλλη οπτική αντίληψη του κόσμου: Πλούσια και απέριττη, ελεύθερη και πειθαρχημένη, χαρίεσσα και αυστηρή, συμπαντική και εστιασμένη στην αδιόρατη λεπτομέρεια του μικρόκοσμου.Πέννα βουτηγμένη σε απ..

Η ανθολογία αυτή, μια ουσιαστική και πολύπλευρη γνωριμία με τη λεπταίσθητη, κλασική κινέζικη ποίηση, προσεγγίζει τις τρεις τομές στην ιστορία της: την ποίηση Τζου, την ποίηση του Γουάνγκ Γουέι και την ποίηση του Λι Πο...

Ποιήματα από πέτρα, φως και αιωνιότητα. . . Πολύτιμα κειμήλια από την προφορική παράδοση ενός λαού χωρίς γραφή. Η γλώσσα των Ίνκας είναι από μόνη της ένα μνημείο πνευματικής ευρύτητας, υψηλής αισθητικής και ευαισθησίας. Η ποίησή τους εκφράζει μια στωική και υψηλόφρονα στάση του Ανθρώπου, σε βαθιά επ..

Μια ανθολογία κάνει αυτό που επιτάσσει το όνομά της: συλλέγει άνθη όλων των ειδών, πολύχρωμα, μικρά ή μεγάλα, ταπεινά ή φανταχτερά, και δημιουργεί μια τερπνή ανθοδέσμη. Είναι αποτέλεσμα κόπου, έρευνας, μελέτης και, κυρίως, αγάπης - και η αγάπη είναι πάντα θέμα υποκειμενικών επιλογών. Έτσι, η "Ανθολο..

Για την Αφρική, η ποίηση, γραπτή και προφορική, είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της πνευματικής της και γενικότερα της πολιτιστικής της παράδοσης. Αντανακλά την καθημερινή εμπειρία των ανθρώπων της, στη ζωή και το χρόνο. Μιλά για την αγάπη, το φόβο, τη μοναξιά, για την απόγνωση που φέρνει η αρρώστια. ..

Αποφάσισα να πάω στην πρώτη γραμμή. Ο μέραρχος στραβομουτσούνιασε μόλις το άκουσε. «Τι διάολο θα πας να κάνεις εκεί; Μια στιγμή να ξεχαστείς, θα σε καθαρίσουν!» Ήμουν ανένδοτος και δεν σταμάτησα εκεί. Η επιλογή μου ήταν η πιο μάχιμη μεραρχία, η Έκτη. «Άι ρε, βουτυρομπεμπέ», φώναξε γελώντας ο μέραρχο..

"ΣΕ ΚΟΙΤΟΥΣΑ ΣΤΑΘΕΡΑ. "ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΜΕ, αναγνώρισέ με επιτέλους!" φώναζε το βλέμμα μου. Αλλά τα μάτια σου χαμογελούσαν φιλικά και ανήξερα. Με φίλησες ακόμα μια φορά. Αλλά δε με αναγνώρισες. Προχώρησα βιαστικά, γιατί ένιωθα ότι είχαν ανέβει δάκρυα στα μάτια μου και δεν έπρεπε να τα δεις. Στον προθάλαμο..

Ο Ντοστογιέφσκι a la Γκόγκολ. Αυτός θα μπορούσε να είναι ο υπότιτλος των δύο σατιρικών διηγημάτων της παρούσας έκδοσης, τα οποία ο Φιόντορ Μιχάιλοβιτς γράφει, όπως ο ίδιος ομολογεί, μιμούμενος το ύφος του συγγραφέα της "Μύτης" και του "Ημερολόγιου ενός τρελού". Το αποτέλεσμα; Σπαρταριστοί διάλογοι, ..