ΣΥΝΤΡΙΜΜΕΝΟΣ ΑΠΟ Τ' ΑΚΟΝΙ

28η Οκτωβρίου 1940. Το μεγαλειώδες ΟΧΙ. Ο ετοιμοπόλεμος στρατός, ο ενωμένος και ενθουσιώδης λαός. Είναι η ώρα του έπους της Βορείου Ηπείρου κατά των Ιταλών εισβολέων. Ο Δημήτρης θυμάται την προέλαση του Ελληνικού Στρατού. Ήταν και αυτός εκεί! Κορυτσά, Πόγραδετς, Πρεμετή, Άγιοι Σαράντα, Δέλβινο, Αργυρόκαστρο, Κλεισούρα! Ημέρες δοξασμένες, πληρωμένες με θυσίες και αίμα. . . Το γράμμα μιας άγνωστης κοπέλας θα γίνη αφορμή για το ξεκίνημα ενός μεγάλου και ταραχώδους έρωτα. «. . . Διαβάζω στις εφημερίδες τους διαρκείς θριάμβους σας. Είμαι υπερήφανη γιατί είμαι Ελληνίδα. Δεν θα άλλαζα την ιδιότητα αυτή με την μεγαλύτερη ευτυχία του κόσμου. Και εμείς όμως εδώ κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σας βοηθήσουμε. Μην νομίζεις ότι σου γράφει ένα κορίτσι μέσα από το ζεστό δωμάτιο του πατρικού του σπιτιού. Δεν έμεινα κι εγώ άπραγη. Μόλις ήχησαν οι σάλπιγγες του εθνικού συναγερμού, έτρεξα κι εγώ να διαθέσω τον εαυτό μου. Τώρα υπηρετώ ως νοσοκόμα σ’ ένα στρατιωτικό νοσοκομείο στα Ιωάννινα. Βάζω κι εγώ όλη μου τη δύναμι για να ανακουφίζω τον πόνο των πληγωμένων και να γλυκαίνω τις ώρες τους». Γράφε μου λοιπόν αν θέλεις στην διεύθυνσι: Αδελφή Ρίτα Παπαδάκη. Α’ Στρ. Νοσοκομείον Ιωάννινα. Η αλληλογραφία της Ρίτας με τον στρατιώτη Δημήτρη είχε αρχίσει. Η μοίρα τους επεφύλασσε πολλές εκπλήξεις. . . Ο συγγραφέας αυτού του μυθιστορήματος μας ταξιδεύει με μαεστρία πίσω στα χρόνια του μεγάλου πολέμου με κείμενο λιτό που συναρπάζει και συγκινεί. . . (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)