ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΤΖΟΒΑΝΙ

Πολλά έχουν γραφτεί για την αγάπη που μετατρέπεται σιγά σιγά σε μίσος, για την καρδιά που κρυώνει σιγά σιγά όταν πεθαίνει η αγάπη.

Σηµαδεµένος από µια οµοφυλοφιλική εµπειρία στην εφηβεία του, ο Ντέιβιντ, ένας νεαρός Αµερικανός, θα καταλήξει στο Παρίσι του 1950 αναζητώντας γαλήνη. Στη διάρκεια της νύχτας που θα οδηγήσει στον τραγικό επίλογο της ιστορίας του, ο Ντέιβιντ µας αφηγείται την παράλληλη σχέση του µε τον Τζοβάνι και την αρραβωνιαστικιά του την Έλα, την πάλη του ανάµεσα στην ερωτική επιθυμία και τη συμβατική ηθική, τη σύγκρουση ανάµεσα στην αλήθεια του κορµιού και τα ψέµατα του µυαλού.

Το κλασικό αυτό αφήγηµα πάθους και θανάτου, το οποίο εκδόθηκε το 1956, παραµένει ένα συγκλονιστικό βιβλίο χάρη στην απλότητα του δραµατικού του ιστού και στην ένταση µε την οποία εκτυλίσσεται η πλοκή του, αποκαλύπτοντάς µας γνώριμες αλλά σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης καρδιάς.

Αλλά και πάλι υποψιαζόμουνα ότι αυτό που έβλεπα δεν ήταν παρά ένα μέρος της αλήθειας κι ίσως ούτε καν το σημαντικότερο. Κάτω απ’ αυτά τα πρόσωπα, αυτά τα ρούχα, τις προφορές, τη χοντροκοπιά, υπήρχαν δύναμη και λύπη, και οι δύο ανομολόγητες, μη συνειδητοποιημένες, η δύναμη των πρωτοπόρων, η λύπη των ξεκομμένων.

Απόσπασμα από το βιβλίο