ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΟΛΙΚΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ (ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ)

Η Γη έχει εφτά φεγγάρια. Όλοι οι άνθρωποι έχουν τέσσερα ρουθούνια. Η ατμομηχανή εφευρέθηκε στην αρχαία Ελλάδα. Η πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης δεν είναι η Μπανγκόκ. Οι μαρμότες έχουν σκοτώσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Το μεγαλύτερο πράγμα που μπορεί να καταπιεί η γαλάζια φάλαινα είναι ένα γκρέιπφρουτ. Υπάρχουν 80.000 πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα. Το αλκοόλ δεν καταστρέφει τα εγκεφαλικά κύτταρα. Η μασέλα του Τζορτζ Ουάσινγκτον ήταν φτιαγμένη από δόντια ιπποπόταμου. Το φως είναι αόρατο. Δεν πρέπει να κοιμόμαστε οχτώ ώρες κάθε βράδυ. Οι φεμινίστριες δεν έκαψαν τα σουτιέν τους. ΟΛΑ ΟΣΑ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΞΕΡΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ! Ένας εκτενής και ανελέητος κατάλογος των παρανοήσεων, των σφαλμάτων και των μύθων σε όλο το πεδίο της "κεκτημένης γνώσης" που θα σας κάνουν να αναρωτηθείτε για ποιο λόγο μπαίνει κανείς στον κόπο να πάει σχολείο. Αν εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι ο Ερρίκος Η΄ είχε έξι συζύγους, ότι η Γη έχει μόνο ένα φεγγάρι και ότι το Έβερεστ είναι το ψηλότερο βουνό στον κόσμο, τότε πραγματικά χρειάζεστε αυτό το βιβλίο. Επειγόντως! Το Βιβλίο της Ολικής Άγνοιας ρίχνει άπλετο φως σε μια ερώτηση που έχει απασχολήσει φιλοσόφους, επιστήμονες και αντροπαρέες στα καφενεία σχεδόν σε κάθε εποχή της Ιστορίας: Τι είναι αλήθεια και τι κουραφέξαλα; Ο Τόμας Έντισον δήλωσε ότι δεν ξέρουμε ούτε το ένα εκατομμυριοστό του 1% του οτιδήποτε ο Μαρκ Τουέιν πίστευε ότι απαιτούνται 8 εκατομμύρια χρόνια για να αποκτήσει κανείς άρτια γνώση μόνο των μαθηματικών ο Γούντυ Άλεν είπε ότι κάποιοι πίνουν αχόρταγα από το ποτάμι της γνώσης, ενώ άλλοι κάνουν απλώς γαργάρες. Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας θα σας κάνει να αισθανθείτε πολύ μικροί και ανόητοι. (Από την παρουσίαση της έκδοσης) [...] το βιβλίο μας υποχρεώνει να σκεφτούμε όλα όσα μας περιβάλλουν και τα οποία, επειδή τα θεωρούμε δεδομένα, δεν γνωρίσαμε ποτέ στην πραγματικότητα την ξεχωριστή τους φύση. [...] Κάθε κεφάλαιο αρχίζει με μια ερώτηση. Πολλές φορές οι συγγραφείς ξεκινούν δίνοντάς μας τέσσερις ή περισσότερες πιθανές απαντήσεις. Παράδειγμα: - Πόσα πέη έχει ο ευρωπαϊκός ωτοσκώληκας; α) Δεκατέσσερα β) Απολύτως κανένα γ) Δύο (ένα για ειδικές περιπτώσεις) δ) Δεν γνωρίζω/ δεν απαντώ Και: - Από τι θα πεθάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο το 2030; α) Από φυματίωση β) Από ΑΙDS γ) Από ελονοσία δ) Από το κάπνισμα ε) Από φόνο. Πολύ συχνά οι ερωτήσεις είναι "απίθανες", θαυμάζει κανείς την εφευρετικότητα των συγγραφέων. Πώς επινόησαν ή μάλλον πώς οδηγήθηκαν στις συγκεκριμένες ερωτήσεις; Από το (άπειρο;) κενό γνώσεων γιατί επέλεξαν να συμπληρώσουν τις τελίτσες αυτού του πεδίου και όχι κάποιου άλλου; Αν έχετε δοκιμαστεί ποτέ στο Τrivial Ρursuit, θα συμπεράνετε εύκολα ότι ο Τζον Λόιντ και ο Τζον Μίτσινσον προτιμούν τα ερωτήματα που εμπίπτουν στην κατηγορία βιολογία, ανθρωπολογία, ζωολογία, φυσική, χωρίς εντούτοις να απουσιάζει η ιστορική και φιλοσοφική διάσταση των πραγμάτων. Όπως σημειώνει ο Λόιντ στον πρόλογό του: "Γιατί βρίσκουμε κάτι ενδιαφέρον; Οι Ρωμαίοι δεν είχαν λέξη για το επίθετο ενδιαφέρων, γεγονός που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον". (ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΑΦΕΡΜΟΥ, Το Βήμα, 26/4/2009)