Η Αλίκη μισεί τα μαθηματικά και θεωρεί πως δε χρησιμεύουν σε τίποτα. Μια μέρα που κάθεται και διαβάζει στο πάρκο, ένα παράξενο άτομο την προσκαλεί να κάνουν μια βόλτα στη χώρα των αριθμών. Ο Λιούις Κάρολ αυτοπροσώπως - ο συγγραφέας της «Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων» -, γίνεται ο σύντροφός της σ’ ένα..
`Από τώρα και στο εξής` είπε ευλαβικά η Έλεν, `δεν πρόκειται να ξαναφάμε τίποτα που να έχει πρόσωπο.` Ο Μαρμελάδας δε θυμόταν να έχει δει πρόσωπο σε καμία κονσέρβα απ` αυτές που είχαν μέσα βοδινό με γεύση κοτόπουλου, κοτόπουλο με γεύση βοδινού ή ψάρι με γεύση συκωτιού. `Το πνευματικό μονοπάτι` συνέχ..
"Ομολογώ ότι συνεχίζω να γράφω για καθαρά ηδονοθηρικούς λόγους. Γράφω για μένα και για τους φίλους μου. Δεν διαθέτω ευρύ κοινό, μήτε φήμη ή κρατικό βραβείο. Γνωρίζω εις βάθος τη λογοτεχνική στρατηγική και την περιφρονώ. Με θλίβει η αφέλεια των συγχρόνων μου και τη σέβομαι. Επιπλέον, κολακεύομαι να π..
Μπουένος Άιρες, 1927. Το καρναβάλι τελειώνει και ο Εμίλιο Γάουνα πιστεύει ότι έχει ζήσει τη σημαντικότερη εμπειρία ολόκληρης της ζωής του. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν θυμάται, παρά μόνο αμυδρά και εν μέρει, τι ακριβώς έχει ζήσει. Θυμάται να διασκεδάζει με τους φίλους του τριγυρίζοντας στους δρόμο..
«Ο ήρωάς μας κοντεύει τα πενήντα. Δεν υπάρχουν πενήντα τρόποι να είσαι πενήντα· μόνο δύο: ή πείθοντας τον εαυτό σου ότι είσαι ακόμα νέος, ή βαρυγκομώντας ότι έχεις ήδη γεράσει. Έρχεται στην καρδιά των Χάιλαντς για να συναντήσει μια γυναίκα είκοσι χρόνια νεότερή του. [...] Η ηρωίδα μας είναι όμορφη, ..
Όλα εξαρτώνται από τη διάθεση της στιγμής, επειδή ποτέ δεν θα μου περνούσε απ' το μυαλό να διαλέξω έναν συγκεκριμένο τύπο ιστορίας μόλις εγώ ή εμείς σβήσουμε το φως και μπω σ' εκείνη τη δεύτερη και ωραία μαύρη κουκούλα που μου φοράνε τα βλέφαρα, η ιστορία είναι εκεί, μια σχεδόν πάντα συναρπαστική αρ..
Ο Άντζελο, ένα καταζητούμενο μέλος της κοινότητας του ταξιδιού, όπως αυτοαποκαλούνται στη Γαλλία οι Ρομά, σκοτώνεται στο οικογενειακό αγρόκτημα κατά τη διάρκεια μιας αστυνομικής επιχείρησης από επίλεκτη και βαριά οπλισμένη μονάδα. Οι δυνάμεις της τάξης επικαλούνται λόγους νόμιμης άμυνας και ισχυρίζο..
Άρχισα να την αγγίζω. . . Αυτό το σώμα το απαλλαγμένο από κάθε προσποίηση, αυτό το παρθένο, γεμάτο ζωντάνια σώμα, ήταν από μόνο του ένα συμπόσιο. Ακόμα και μπροστά στα πιο εκλεκτά φαγητά, δεν θα ένιωθες καμιά πείνα. Ήταν το σμάλτο του σταφυλιού, το βελούδο του δαμάσκηνου, το ζαχαρωτό του μελιού, η α..
Δεν είχε προβάλει καμιά αντίσταση, δεν εμφάνιζε το παραμικρό σημάδι διαταραχής ή μέθης, επέδειξε απόλυτη συμμόρφωση. Είχε παραδεχτεί την πράξη του δίχως να διστάσει ούτε στιγμή. «Εμένα, αυτού του είδους οι αφίσες με προσβάλλουν χρόνια τώρα», είχε δηλώσει αναφορικά με τα κίνητρά του πέραν αυτού, τσιμ..
«Τη στιγμή που ο άνδρας μπήκε διστακτικά, σχεδόν φοβισμένα στο γραφείο της, στις 5 Ιανουαρίου 2019, η κυρία Σιζάν θυμήθηκε αμέσως ότι τον είχε ήδη συναντήσει παλιότερα, σ' έναν χώρο που η ανάμνησή του επανήλθε με τόση ακρίβεια, με τόση βιαιότητα, που ένιωσε σαν να δέχτηκε ένα δυνατό χτύπημα στο μέτω..
Στο Μπόρνβιλ, ένα ήρεμο προάστιο του Μπέρμιγχαμ, λειτουργεί το διασημότερο εργοστάσιο σοκολάτας στην Αγγλία. Για την εντεκάχρονη Μαίρη και την οικογένειά της (βρισκόμαστε στο 1945), το εργοστάσιο είναι το κέντρο του κόσμου· είναι ο λόγος που οι δρόμοι τους μοσχοβολούν σοκολάτα· είναι το μέρος όπου ε..
1944. Η Ίνγκρι Μπαρόυ επιστρέφει στο νησί των παιδικών της χρόνων, στα δυτικά της Νορβηγίας, νομίζοντας πως είναι μόνη: εκείνη και η θάλασσα. Απλώνει δίχτυα, ετοιμάζεται για τον χειμώνα. Σκαρφαλώνει στους φράχτες και εξερευνά το νησί σπιθαμή προς σπιθαμή όπως όταν ήταν παιδί. Όμως δεν είναι πια παιδ..
