ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΟΡΝΙΘΕΣ

Το 1973, προλογίζοντας την πρώτη έκδοση, έγραψα ότι και στη διεθνή βιβλιογραφία υπήρχε χώρος για μια νέα προσπάθεια ερμηνείας των Ορνίθων, καθώς η τελευταία αξιόλογη σχολιασμένη έκδοση του Ο. Schroeder είχε δημοσιευτεί το 1927. Από τότε πέρασαν σαράντα τέσσερα χρόνια, και σήμερα που αποφασίζω να επιστρέφω στο αγαπημένο κείμενο, να διορθώσω, να συμπληρώσω και ν' ανανεώσω τις παρατηρήσεις και τις ερμηνευτικές μου απόψεις, βλέπω μπροστά μου αραδιασμένες τρεις ακόμα σχολιασμένες εκδόσεις: μία σχετικά πρόχειρη γαλλική του Michel Casevitz (1976), και δύο αγγλικές: τη μικρότερη του ακούραστου αριστοφανιστή Allan Sommerstein (1991) και την περισπούδαστη μνημειακή έκδοση της Nan Dunbar (1995), έργο ζωής. Σίγουρα υπάρχουν και άλλες. [...] (Από τον πρόλογο της δεύτερης έκδοσης)