ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ

"Είναι αξιοθαύμαστη η προσπάθεια των πολιτικών να εφευρίσκουν λέξεις ανάμεσα στο ναι και το όχι. Όπως τα κορίτσια στους σχολικούς μας έρωτες. Δεν έλεγαν "δεν μου αρέσεις", "δεν σε θέλω". Έλεγαν κάτι που θα μπορούσε να εκληφθεί και ως ναι και ως όχι. "Δεν λειτουργώ με αυτόν τον τρόπο". "Δεν είμαι έτοιμη". Έτσι δεν σε έκαναν εχθρό, σε άφηναν να ελπίζεις και μετά, αν τις έφτυνε ο παιδαράς του συστεγαζόμενου λυκείου, γυρνούσαν σε σένα, που άλλωστε ρητά ποτέ δεν σε είχαν απορρίψει. Αλλά μόνο οι πολιτικοί και τα κορίτσια το κάνουν αυτό; Το ίδιο δεν κάνουν και οι δημοσιογράφοι και οι συνδικαλιστές. Οι διανοούμενοι; Το ίδιο δεν κάνουν;" Ήταν βράδυ όταν τηλεφώνησα στον Δημήτρη. Περπατούσα στο κρύο όταν το σκέφτηκα. Είχαμε να μιλήσουμε μήνες στο τηλέφωνο. Ίσως και χρόνια. "Έλα από το σπίτι". Το γραφείο του ήταν σαν πάγκος ξυλουργού. Με το που το είδα πήρα θάρρος. "Βάζω τα κείμενα, βάζεις τα σκίτσα;" (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ε: Έχεις κοινό. Αισθάνεσαι πως επηρεάζεις με τη γνώμη σου; Είσαι ένα είδος καθοδηγητή;
Α: Το θέμα είναι πώς το εκμεταλλεύεσαι. Δεν με φοβίζει, νιώθω στέρεος σε σχέση με τις εκτιμήσεις μου. Δεν έχω αμηχανία. Έχω απαντήσεις. Δεν ξέρω οικονομία άρα δεν μπορώ να πω τι Θα κάνουμε με το τάδε δάνειο, αλλά γενικώς έχω εκτίμηση του τι πρέπει να γίνει στη χώρα. Άρα δεν αρνούμαι την ευθύνη μου. Παρότι είναι δεδομένο ότι κάποιες απόψεις μου γεννούν αντιδράσεις. Για παράδειγμα, μετά την εκπομπή για τις φυλακές ξέρω ότι βγήκαν κάποιες ακραίες οργανώσεις και είπαν ότι είμαι ο εγκληματίας που παρουσιάζει τους δολοφόνους και τους ληστές ως καλούς ανθρώπους και κάποιος πρέπει να του κλείσει το στόμα.
Ε: Μου αρέσει αυτό που γράφεις στο βιβλίο, ότι λείπει η αυτογνωσία και περισσεύουν τα οράματα.
Α: Να σου πω ένα μυστικό; Το βιβλίο ξανατυπώθηκε γιατί από διαβολική σύμπτωση έφυγε η λέξη οράματα. Μια εβδομάδα πριν την παρουσίαση ανοίγω το pdf του βιβλίου - όχι για να το τσεκάρω, είχε φύγει πια, είχε γίνει τσίγκος στο τυπογραφείο. Ήθελα να δω αυτή τη φράση που είναι από τις αγαπημένες μου. Και λείπει η λέξη οράματα. Το φαντάζεσαι; Σταματήσαμε το τυπογραφείο. Είναι έγκλημα χωρίς δολοφόνο, δεν έσβησε κάποιος τη λέξη. Απλά δεν τυπώθηκε. Καθυστερήσαμε την εκτύπωση για να μπουν τα οράματα.