Η ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΙΟΥΔΑΪΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Η ελληνιστική εποχή υπήρξε περίοδος πολιτισμού χωρίς σύνορα, κάτι που επιδιώκει να επιτύχει η σημερινή ανθρωπότητα. Ήταν η πρώτη αχανής κοσμοπολίτικη κοινωνία με μια γλώσσα, την ελληνική, όπως την οραματίστηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Γι' αυτό η περίοδος εκείνη πρέπει να θεωρηθεί πρότυπο για το σημερινό κόσμο. Αλλά η περίοδος εκείνη υπήρξε αποφασιστική και για την ιστορική μετεξέλιξη της εθνικής και πνευματικής ζωής των Εβραίων. Ένα μικρό και απομονωμένο έθνος, μονοθεϊστικό αλλά εσωστρεφές, με την υιοθεσία της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού διευρύνει τη διασπορά του και την πνευματική κληρονομιά του και καθίσταται παγκόσμια θρησκευτική αφετηρία. Η ελληνική γλώσσα υιοθετείται από Ιουδαίους θρησκευτικούς και ιστορικούς συγγραφείς της προχριστιανικής εποχής, ενώ ο ελληνικός πολιτισμός επιδρά σ' όλες τις εκδηλώσεις της ζωής των Εβραίων, τόσο της διασποράς, όσο και της Παλαιστίνης. Η ιστορία και οι αρετές των Εβραίων προβάλλονται με τη συγγραφή θρησκευτικών, ιστορικών, απολογητικών και φιλοσοφικών έργων στην ελληνική γλώσσα. Το επίτευγμα αυτό οφείλεται στη μετάδοση στην Ανατολή από τον Μέγα Αλέξανδρο και τη συνοδεία του των ελληνικών ιδεωδών. Η μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης στην ελληνική γλώσσα, την κοινή, απέβη παγκόσμια πηγή θρησκευτικών μηνυμάτων.

Το έργο τούτο, με το οποίο μόνο ο Όμηρος δύναται να παραλληλιστεί, δεν πραγματοποιήθηκε με εβραϊκή πρωτοβουλία αλλά με ελληνική, προς χάρη των Εβραίων και στη συνέχεια επ' ωφελεία ολόκληρου του χριστιανισμού.

Το παρόν έργο είναι συνέχεια της μελέτης του ίδιου συγγραφέα με τον τίτλο Ελληνισμός και Ιουδαϊσμός, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις μας, και ερευνά τις ποικίλες επιδράσεις του ελληνικού πολιτισμού στη ζωή των Εβραίων.