ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΑΒΥΣΣΟΙ

Μετά το «Τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη», ο Gianfranco Calligarich επιστρέφει με μια συγκλονιστική καταβύθιση στα ιδιωτικά σκοτάδια των ανθρώπων. Ένας ηλικιωμένος επαγγελματίας τζογαδόρος περνάει τον χειμώνα του στο καζίνο μιας ανεμοδαρμένης ακτής, κατακλυσμένος από τις αναμνήσεις ενός μακρινού καλοκαιριού στη Ρώμη και της σπαρακτικής ερωτικής ιστορίας που το σημάδεψε. Εκείνος γόνος βιομηχάνων, εκείνη μια πανέμορφη κληρονόμος βασανισμένη από ένα βαρύ οικογενειακό μυστικό. Οι δυο τους θα ενωθούν με έναν βιαστικό γάμο αναζητώντας σωτηρία, μόνο για να χάσουν τελικά τον εαυτό τους σε ένα μάταιο, εξαντλητικό αλληλοκυνηγητό. Με φόντο την πιάτσα Ναβόνα της δεκαετίας του εξήντα, το Κάπρι, εμβληματικές ευρωπαϊκές πόλεις και τις όχθες μιας ήσυχης ελβετικής λίμνης, ο Calligarich συνθέτει μια απομαγεμένη ιστορία πόθου και απώλειας για την άβυσσο που κρύβει κάθε ανθρώπινη καρδιά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Ο Gianfranco Calligarich είναι ένας σπουδαίος δημιουργός ιστοριών. Και η πιο σπουδαία του ιστορία είναι αυτή που έστησε με τόλμη στο μυθιστόρημα "Ιδιωτικές άβυσσοι". (La Stampa) «Λόγος πλούσιος, σύνθετος, που βρίθει πρωτότυπων επιθέτων και μοναδικών μεταφορών, με εμφατικές επαναλήψεις λέξεων και εκφράσεων, που χαρίζουν στο κείμενο μια μοναδική γοητεία. Χαρακτήρες δυναμικοί, παθιασμένοι, ηττημένοι εν πολλοίς, που όμως αντιμετωπίζουν όρθιοι την ήττα τους. Μια λεπτή ειρωνεία διαπερνά από άκρη σε άκρη το βιβλίο, με τον αφηγητή να αντιμετωπίζει το κάθε τι ως μέρος ή παρτίδα ενός εν γένει παιχνιδιού, είτε αυτό λέγεται ιππόδρομος, είτε παιχνίδια της τράπουλας, είτε, κυρίως, ζωή, και με τους πρωταγωνιστές να παίζουν ο καθένας την παρτίδα της ύπαρξής του, φανερώνοντας με βασανιστικά αργό ρυθμό τα χαρτιά τους, δοκιμάζοντας τις αντοχές του αντιπάλου και, αγνοώντας, όπως είναι φυσικό, την τελική της έκβαση». [Χριστίνα Μουκούλη, bookpress.gr, 9 Ιουνίου] ΒΡΑΒΕΙΟ BAGUTTA 2012