ΛΥΣΙΑΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΤΟΜΟΣ 3)

«Υπέρ Καλλίου ιεροσυλίας»: Λόγος που εκφωνήθηκε στο δικαστήριο της Ηλιαίας ως συνηγορία υπέρ κατηγορουμένου σε υπόθεση ιεροσυλίας. — «Περί του σηκού»: Λόγος που εκφωνήθηκε στον Άρειο Πάγο και αφορά υπόθεση καταστροφής της περίφραξης ιερού ελαιόδεντρου, προστατευόμενου από τον νόμο. — «Υπέρ του στρατιώτου»: Λόγος που υπερασπίζεται τον στρατιώτη Πολύαινο, κατηγορούμενο για περιύβριση των αρχόντων. — «Κατά Θεομνήστου Α΄-B΄»: Ο Θεόμνηστος κατηγορείται ότι κακολόγησε συκοφαντικά τον μηνυτή του. — «Περί δημοσίων αδικημάτων»: Ο ενάγων αγωνίζεται να εξασφαλίσει απαίτησή του έναντι του δημοσίου επί της περιουσίας του εναγομένου, η οποία είχε δημευτεί. — «Κατά Παγκλέωνος»: Ο λόγος αφορά την επίλυση δικονομικού ζητήματος, από την οποία θα καθοριζόταν ποιος ήταν αρμόδιος για την εκδίκαση του ουσιαστικού μέρους της υπόθεσης. — «Υπέρ αδυνάτου»: Λίγο μετά την κατάλυση του καθεστώτος των Τριάκοντα τυράννων, κάποιος κατηγορεί έναν «αδύνατον», δηλαδή πολίτη με σωματική αναπηρία και χωρίς οικονομικούς πόρους, ότι λαμβάνει παράνομα το επίδομα που χορηγεί η πόλη. Ο Λυσίας γράφει τον λόγο υπεράσπισης του αδυνάτου, από τις πιο εμπνευσμένες δημιουργίες του, προσωποποιώντας σ’ αυτόν την κοινωνική τάξη των πολιτών που σχηματίστηκε ως συνέπεια του Πελοποννησιακού πολέμου. — «Κατηγορία προς τους συνουσιαστάς κακολογιών»: Λόγος που εκφωνήθηκε προς τα μέλη πολιτικού συλλόγου, από τον οποίο ο ομιλητής θέλει να παραιτηθεί. — «Ολυμπιακός»: Επιδεικτικός λόγος του Λυσία, που εκφωνήθηκε κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες του 388 π.Χ. Ο ρήτορας προτρέπει τους Έλληνες να ελευθερώσουν τις πόλεις της Σικελίας από την τυραννία του Διονυσίου των Συρακουσών. — «Επιτάφιος»: Λόγος που εκφωνήθηκε προς τιμήν των Αθηναίων πεσόντων σε μάχη του 392 π.Χ. κατά τον Κορινθιακό πόλεμο. Ένας από τους πέντε σωζόμενους επιτάφιους λόγους της αρχαιότητας. — «Αποσπάσματα»: Αποσπάσματα προερχόμενα από μη σωζόμενα κείμενα, λόγους και επιστολές που αποδίδονται στον Λυσία.