MASS/AGE VS BODY/WORK

- Πως γράφει κανείς το ποίημα ενός άλλου;
- Πως γίνονται οι δύο παροδικά ένα;
Ένα είναι το σίγουρο: Με αυτό το παράδοξο γαϊτανάκι χορέψαμε για λίγο μαζί. Ό,τι έμεινε είναι αυτό το κείμενο.
Και μια σειρά από θραύσματα: σχέσεων, σωμάτων, αναγκών. Κάτι εμφανιζόταν και ξαναχανόταν, μια δίψα διαρκής κυριαρχούσε. Και ένα πλαίσιο, αδιαπραγμάτευτο.
Αυτές οι δύο έννοιες ορίζουν για μένα τη θεραπεία: μια ανάγκη κι ένα πλαίσιο. Τις ίδιες θα χρησιμοποιούσα και για το ποίημα.
Μόνο που μερικές φορές, όλο μαζί, μοιάζει λιγότερο με χορό και περισσότερο με αγώνα πυγμαχίας.