ΣΑΤΥΡΟΣ ΕΡΩΣ

(. . .) Μια συνάντηση καθοριστική, μια εκ βαθέων εξομολόγηση. Το πρόσωπο και το προσωπείο του καλλιτέχνη, διττή (αυτο)προσωπογραφία διαθλασμένη απ' την απόσταση του χρόνου και την κοινωνική προκατάληψη. Άγιος και σάτυρος, πνεύμα ιδιοφυές και παρεξηγημένο στον καιρό του, επιστρέφει για να κλείσει ανοιχτούς λογαριασμούς, να φωτίσει άλυτα αινίγματα, ν' αντιπαραθέσει και να συμφιλιώσει παρελθόν, μέλλον και παρόν. Ξαναγυρίζει "ανανεωμένος" στο χώμα, στην υφή του χώματος, στην αρχή του, ολοκληρώνοντας μια μακρόχρονη, ανισόπεδη κυκλική πορεία καλλιτεχνικής δημιουργίας.