ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ- ΦΥΛΛΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟ 1924

"Αχ, στην πατρίδα μας δεν αναπτύσσεται στην πραγματικότητα τίποτα. Ό, τι υπάρχει εδώ, μένει το ίδιο και έτσι προχωρά. Ακόμη και ο Πειραιάς με τη μεγάλη κίνησή του παραμένει υπανάπτυκτος".
"Ύστερα έρχεται μια νέα κυβέρνηση, οι επιχειρηματίες που θα έπρεπε να λάβουν την εντολή δεν έχουν πια την εύνοιά της, άλλοι επιχειρηματίες καταστρώνουν άλλα σχέδια και, όταν και αυτά είναι έτοιμα, ανεβαίνει στην εξουσία και πάλι μια νέα κυβέρνηση".
"Παντού μπορεί κανείς να κατασκευάσει επιβλητικά κτίρια και πλατείες, αλλά μια Ακρόπολη πάνω απ' αυτά και ένας κόλπος της Σαλαμίνας δεν υπάρχουν παρά μόνο μια φορά. Ωστόσο, η Αθήνα δε θα απαλλαγεί [...] από μια χροιά νεωτεριστική και εξεζητημένη".
"Τον νεκρό ελληνισμό ως μέγα πάθος της ίδιας της ζωής, αυτό το μοναδικό βύθισμα στη μέθη ενός ζωντανού ονείρου έχει γνωρίσει αρκετές φορές η ευρωπαϊκή ψυχή μέσα σε διάστημα δύο χιλιετιών".
"Ο ελληνισμός ήταν σε θέση να αφομοιώνει τους επήλυδες που κατέβηκαν από τα βόρεια [...] και είχαν κατώτερο πολιτισμό. Ωστόσο, είναι αδύνατο να αμφισβητηθεί ότι έλαβε χώρα μια μεγάλη μετανάστευση και [...] ένα πολύ σημαντικό ξενικό στοιχείο ενυπάρχει σίγουρα στο σημερινό ελληνισμό".
"Το γεγονός ότι ο Βενιζέλος και μετά από αυτά που έχει καταφέρει, μισείται από τους εχθρούς του σχεδόν μέχρι μανίας, [...] όπως η προσωποποίηση του κακού, αποτελεί μαρτυρία για την ολέθρια βαρύτητα της προσωπικότητάς του". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)