ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΑΝ ΓΥΜΝΟΥΣ ΚΙ ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΥΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΝΗΣΙ. ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ - ΤΟΥΣ «ΠΑΛΙΟΥΣ» ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ - ΕΝΑ ΑΘΩΟ ΚΑΨΟΝΙ.

ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ, ΟΜΩΣ, ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ. ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ, ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑΝ ΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΓΙΝΕΙ ΟΙ ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΙ ΤΡΑΓΟΙ, ΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΗΘΕΛΕ. ΚΑΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ.

ΤΟ ΣΚΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΣΙ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΝ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΩΣ ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΟΥΣ.

ΣΤΗ ΦΥΓΗ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΤΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ - ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΩΣΟΥΝ.

ΚΙ ΟΣΟ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ, ΤΟΣΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ.