ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΛΗΤΟ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΘΕΩΝ

"Πόσα ποτάμια τρέχουν μες στα μάτια σου;
Πόσες θάλασσες σου ζωγράφισα ν' απλωθείς;
Είμαι πιρόγα. Μπροστά μου απλώνονται πρόθυμα τσιμέντα. Η πόλη απλώνει χέρια, με σφίγγει. Η πόλη είναι η Βαβυλώνα.
Είπα το κορμί σου Βαβυλώνα. Βέβηλος εγώ. Ιερόσυλος. η Βαβυλώνα είναι η σελήνη. Ντύθηκα ουρανός να ταξιδεύεις. Είπες "Εγώ περπατώ στη γη", και σου απάντησα, σε κάθε σταυροδρόμι να κοιτάς χαμηλά, γιατί ό ουρανός καθρεφτίζεται άθελα του στη γη.