ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ

Το βιβλίο παρουσιάζει συνοπτικά ορισμένες θέσεις γύρω από την παιδαγωγική αλληλεπίδραση και την κοινωνική μάθηση. Συζητούνται παραδείγματα παιδαγωγικής αλληλεπίδρασης, ενδεικτικά για το είδος της κοινωνικής μάθησης που συντελείται στο σχολείο μέσα από τη συμμετοχή του μαθητή σε συγκεκριμένες σχολικές πρακτικές, και γίνεται μια θεωρητική εισαγωγή πάνω στις έννοιες στις οποίες στηρίζεται η παραπάνω ανάλυση.

Η συνάντηση του παιδαγωγού με τον παιδαγωγούμενο - όπου οι δύο τελευταίοι όροι νοούνται με όλες τις παρατηρούμενες εκδοχές - αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για την άσκηση παιδαγωγικών επιρροών και την επίτευξη παιδαγωγικού αποτελέσματος. Ανεξάρτητα από το πλέγμα των προσδοκιών, των δυνατοτήτων αλλά και των δεσμεύσεων στις οποίες προσανατολίζεται κάθε φορά αυτή η συνάντηση, το χαρακτηριστικό της γνώρισμα - και ταυτόχρονα το πολύτιμο εργαλείο του παιδαγωγού για την άσκηση των επιρροών - είναι η επικοινωνία. Στόχος του βιβλίου είναι να παρουσιάσει στον αναγνώστη τα γνωρίσματα της παιδαγωγικής επικοινωνίας, εκείνα δηλαδή τα χαρακτηριστικά που τη διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες μορφές επικοινωνίας, και με τη βοήθεια έξι παραδειγμάτων παιδαγωγικής αλληλεπίδρασης να δείξει ότι ο μαθητής δεν μπορεί παρά να διαμορφώνεται διαρκώς ως ένας από τους επικοινωνιακά ενεργούς πρωταγωνιστές της παιδαγωγικής συνάντησης. Ειδικά ο εκπαιδευτικός της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θα μπορέσει στο βιβλίο αυτό να δει τον εαυτό του ως συντελεστή συμβατικής και κοινωνικής μάθησης στο σχολείο και θα έχει την ευκαιρία να στοχαστεί εάν ορισμένες από τις καθιερωμένες στρατηγικές αντιμετώπισης των μαθητών του συνδέονται με ανεπιθύμητα παιδαγωγικά αποτελέσματα, καθώς επίσης έαν το σχολείο αφήνει περιθώρια για εναλλακτικούς, παιδαγωγικά προσφορότερους, χειρισμούς.