ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΡΟΧΗ

Στα χρόνια του απόλυτου παραλογισμού, ο ΦΑΡΟΣ αποτελεί σύμβολο ελπίδας αλλά και μοναξιάς, απομόνωσης. Ηθελημένη απόδραση μπροστά στη βία του διχασμού. Όμως, για την Ελλάδα τα χρόνια αυτά δεν ήταν λίγα. Η υπέρτατη θυσία ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, και ο ηρωισμός ενός, μέσα από τον οποίο αποζήτησε την εξιλέωσή του ένας ολόκληρος λαός που δεν αντιστάθηκε, σημάδεψαν τις επόμενες δεκαετίες.

Ωσττόσο, Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ θυμίζει για πάντα, ως εκμαγείο συνείδησης, τη μορφή των πραγμάτων που έφυγαν, αλλά δεν ξεχάστηκαν. Έπειτα, άρχισε η μεγάλη. ραγδαία στροφή, ΤΟ ΒΑΛΣ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ, ως αναζήτηση μιας αλήθειας στις διαπροσωπικές σχέσεις. Εκεί που, ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΡΟΧΗ, ήρθε η αναπότρεπτη απογοήτευση με συνέπεια τη φυγή από την πραγματικότητα, μια σχοινοβασία στα όρια της λογικής, όπως Ο ΣΚΥΛΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ.