ΒΥΡΩΝ Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΘΡΥΛΟΣ

«Δεν υπάρχει άλλος ποιητής που να εσήμανε στην εποχή του, σε ολόκληρη την Ευρώπη, ό,τι εσήμανε ο Μπάυρον». Για εμάς τους Έλληνες ο Βύρων εσήμανε κάτι παραπάνω: ήταν η εντυπωσιακή παρουσία στο Μεσολόγγι που τράβηξε τα βλέμματα όλων των Ευρωπαίων στον αγώνα των επαναστατημένων Ελλήνων. Εύκολα φαντάζεται κανείς την απορία: Τι κάνει αυτός ο παλαβός στην Ελλάδα; Άφησε την τελευταία πνοή του στο Μεσολόγγι το 1824, πριν προλάβει να δει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα.
Για τη ναπολεόντεια και μεταναπολεόντεια Ευρώπη ο Βύρων ήταν το έμβλημα της ανυπότακτης αντίστασης και της ρομαντικής μελαγχολίας. Για τους περισσότερους συμπατριώτες του ήταν ο νεαρός και ανόητος αριστοκράτης ποιητής που ξεσήκωσε ένα ερωτικό σκάνδαλο όσα λίγα στην ιστορία της Βρετανίας. Σήμερα, κοντά διακόσια χρόνια μετά τον θάνατό του, φαίνεται ότι η πιο στέρεη κληρονομιά που άφησε στον ευρωπαϊκό πολιτισμό είναι δύο πράγματα: η φλογερή αγάπη του στην ελευθερία και η ποίησή του, με πρώτο και καλύτερο το απαράμιλλο σατιρικό αριστούργημά του, "Δον Ζουάν".
Σε αυτή τη νέα βιογραφία η Φιόνα Μακάρθι πιάνει το νήμα από την αρχή, από το Αμπερντήν της Σκωτίας, και το ξετυλίγει μέχρι τις τελευταίες ώρες του λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι. Οι δύο διαμονές του στην Ελλάδα, 1809-1811 και 1823-1824, εξιστορούνται λεπτομερώς. Παράλληλα, αποκαλύπτονται κάποιες πτυχές του πολυτάραχου βίου του που μέχρι πριν λίγες δεκαετίες αποσιωπούνταν. Σήμερα πια η βιογράφηση γνωρίζει λιγότερες αναστολές.