ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΠΑΡΜΠΙΤΣΙΩΤΗΣ - Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑΣ

. . . Η δυσκολία προσδιορισμού της «ταυτότητας» του κλέφτη ξεκινά από την απροθυμία μας να δεχθούμε πως η κλοπή είναι η πρώτη κοινή λέξη όλων των λαών της γης (. . .). Όλη η πολιτική ιστορία των λαών, καλώς εξεταζομένη, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εξέλιξη της ληστείας μέσα στο χρόνο (. . .). Οι κλέφτες της Τουρκοκρατίας δεν είναι ένα απλό ιστορικό φαινόμενο. Είναι φυσικό γεγονός. Η αξία τους έγκειται στο ότι δεν έμειναν μόνο κλέφτες. Κλέφτες είναι οι ανυπότακτοι, οι απροσκύνητοι. Αυτοί που ξεφεύγουν από την ανωνυμία και αποκτούν ένα όνομα. Ο καπετάν Ζαχαριάς δεν είναι ένας απλός Μπαρμπιτσιώτης, είναι ο ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΠΑΡΜΠΙΤΣΙΩΤΗΣ, που με τ’ όνομα του βάζει τον τόπο του στην ιστορία. (. . .) Οι κλέφτες γενικά έβαλαν το κόκκινο φέσι στο λεξιλόγιο της ιστορίας μας.